انقباض عضلاني
وقتي ماهيچه منبسط مي شود همه باندهاي آن ديده مي شود، در حالي كه در ماهيچه منقبض باند  ‌روشن، باريك  و بعد ناپديد مي شود . زيرا تارچه هاي نازك آكتين در بين تارچه هاي ضخيم  ميوزين به طرف داخل، كشيده تر مي شوند. 
رمز فرايند انقباض ماهيچه در روي هم قرار گرفتن تارچه هاي ضخيم ميوزين و تارچه هاي نازك آكتين است.  تارچه هاي نازك آكتين از دو زنجيره از پروتئين هاي گـلـبـولـي تـروپـومـيـوزيـن و تـروپـونـين تشكيل شده اند. رشته هاي تروپوميوزين دور تارچه‌هاي نازك آكتين پيچيده اند و تروپونين در فاصله هاي منظم به تروپوميوزين متصل است.  ‌در حالت انبساط ، تروپونين تروپوميوزين را در حالتي نگاه مي دارد كه محل هاي تماس ميوزين را بر روي تارچه هاي آكتين مسدود مي كند. 
هنگامي كه سيگنال عصبي به سلول ماهيچه مي رسد، شروع به آزادسازي يون هاي كلسيم Ca++ از ذخيره هاي خاص حفره هاي  Tدر شبكه ساركوپلاسمي مي كند. 
تروپونين تمايل زيادي به يون هاي كلسيم دارد و هنگامي كه يون هاي كلسيم به تروپونين مي چسبند،  شكل مجتمع تروپونين-تروپوميوزين عوض مي شود تا مناطق فعال را بر روي تارچه هاي آكتين آشكار سازد. يون هاي كلسيم با آشكار ساختن مناطق فعال بر روي تارچه هاي آكتين، ماهيچه را به انقباض تحريك مي كنند. 
سرهاي ميوزين خود را به منطقه هاي منتخب بر روي تارچه هاي آكتين مجاور مي‌چسبانند تا رشته هاي آكتين - ميوزين را كه معمولا پل عرضي ناميده مي شوند،  تشكيل دهند.
بـلافـاصـلـه بـعد از آن ، پل هاي عرضي باز مي شوند و سرهاي ميوزين دوباره به محل‌هاي آكتين بعدي وصل مي شوند و به همين ترتيب ادامه مي يابد. 
پيامد كلي اين فرايند اين است كه تارچه هاي آكتين كشيده مي شوند و از تارچه هاي ميوزين مي گذرند، به طوري كه لبه ها بيش از زمان انبساط روي هم قرار مي گيرند و بنابراين ساركومر را كوتاه مي كنند. 

برگرفته شده ازwww.clinicalmedicine.ir